Toprak, yer kabuğunun en üst kısmında yer alan ve kara bitkilerine besin, nem ve tutunma ortamı sağlayan, pekişmemiş mineral ve organik materyaldir. Başka bir deyişle toprak, yeryüzünün bazı kısımlarını kaplayan, bitkileri besleyen ve rölyefe bağlı olarak zaman içinde ana madde üzerinde etkili olan iklim ve canlıların ortak etkisiyle kazandığı özelliklere sahip doğal varlıkların toplamıdır.
Toprağın temel öğeleri mineral madde, organik madde, su ve havadır. Bunlar farklı topraklarda çok değişken oranlarda bir araya gelir. Tipik bir tınlı toprakta katı madde ile gözenekler hacimce birbirine denktir ve gözenekler hemen hemen eşit miktarda su ve hava içerir. Yaklaşık oranlar şekilde görülmektedir.
Toprak kesiti incelendiğinde altta bir ana kaya, onun üzerinde de ana kayanın parçalanıp ufalanmasıyla oluşan ve regolit diye adlandırılan bir materyal görülür. Bu materyal, altındaki ana kayadan oluşabileceği gibi su, rüzgâr ve buzullarla başka bir yerden taşınarak ana kayanın üzerinde birikmiş de olabilir. Kalınlığı birkaç santimetre olabileceği gibi metrelerce de olabilir.
Regolitin biyokimyasal olarak ayrışmış ve genellikle toprak olarak kabul edilen üst bölümü, alttaki materyalden şu özellikleriyle ayrılır:
1. Daha yüksek organik madde içeriği
2. Bitki kökleri ve toprak canlılarının çokluğu
3. Daha yoğun ayrışma
4. Karakteristik yatay katmanların varlığı
Kaynak: tarimorman.gov.tr
