YETİŞTİĞİ YERLER: Karadeniz’in doğusundan Kastamonu ve Zonguldak’a kadar uzanan bölgede yetişir.
YAPISI: Şimşir, olgun odunlu ağaçlar grubundandır; dağınık gözenekli bir ağaçtır. Gözenekleri çıplak gözle görülmeyecek kadar küçüktür. Yerli şimşirde öz ışınlar görünmez. Çok ince ve sık olan yıllık halkalar birbirinden belirgin biçimde ayrılmaz. Bu yüzden öz damar kesitinde canlı bir damar deseni yoktur.
RENGİ: Şimşirin iç odunu ile dış odunu arasında belirgin bir renk farkı yoktur. Rengi açık sarı ile koyu sarı arasında değişir.
ÖZELLİKLERİ: Türkiye’de yetişen en sert ağaçlardan biridir. Çok sıkı yapılıdır. Bu iki nedenle zor işlenir ancak çok düzgün ve parlak bir yüzey verir. Bükülgendir. Zor yarılır. Basılma, vurulma, sürtünme, aşınma gibi fiziksel etkilere karşı büyük dayanım gösterir. Değişen hava koşullarından az etkilenir. Kolay çürümez. Böcekler ve mikroorganizmalar tarafından kolay kolay tahrip edilemez. Az çalışır, az çeker. Boyanma ve verniklenme niteliği yüksektir.
AĞIRLIĞI: En ağır yerli ağaçlardandır. Hava kurusunun özgül ağırlığı yaklaşık olarak 0,95 g/cm3’tür.
KULLANILIŞI: Küçük ölçülü fakat üstün nitelik isteyen işlerin yapımında şimşirden yararlanılır. Tornalı işlerde, müzik aletlerinin küçük parçalarında; ders aletleri, mekik, makara, kaşık, tavla pulu ve satranç taşı yapımında kullanılır. Kakmalı işlerde ve filata hazırlamada değerlendirilir.
Küçük bir ağaç olan şimşir, büyük boy kereste vermez. Dal veya gövde hâlinde, tartılarak kiloyla satılır.
